Onderwijstraineeship

logo

Column Caroline - Praat Nederlands met me

Uitgelicht op: 14-09-2017 om 16:46 in: Trainees
Column Caroline - Praat Nederlands met me

De nachten voor het schooljaar weer begint slaap ik slecht. Geheel normaal, zo verzekert een collega, die al twintig jaar in het onderwijs zit, me. Heeft hij ook nog steeds last van. Ik denk terug aan vorig jaar, mijn allereerste dag als docent en de start van het OnderwijsTraineeship. Ik startte de les met een voorstelrondje en een selectie dilemma’s op dinsdag. Hoewel ik doodzenuwachtig was, vond ik het best goed gaan. Wat waren de leerlingen stil! En wat luisterden ze goed!

Nu, een jaar later, weet ik wel beter. Want, zo kan ik inmiddels zeggen, leerlingen zijn (bijna) altijd stil aan het begin van het jaar. Ze kennen elkaar nog niet en kijken de kat uit de boom. Tegen de tijd dat de herfstvakantie eraan komt, praten ze honderduit. En dat heb ik geweten. Voor ik begon met lesgeven had ik verwacht dat ik gemakkelijk streng zou kunnen zijn, consequent, en zonder problemen hard zou kunnen optreden. Tegenover volwassenen heb ik daar geen moeite mee. Het tegendeel bleek waar: net als ieder beginnend docent was ik veel te lief. Te laat? Geen probleem. Huiswerk niet gemaakt? Geen probleem. Ik sprak de woorden voor ik er erg in had. Toen ik na een paar maanden inzag wat ik deed, was de schade al geleden. Ik heb de klassen niet meer voor 100% op de rails gekregen.

Maar wat was het een mooi jaar! Ik bleek wel goed te zijn in contact maken met leerlingen en heb geweldige gesprekken met ze mogen voeren. We hebben tranen gelachen, onnozel gedaan, maar ook in vertrouwen gesproken over serieuze zaken. Ik heb intense blijdschap gevoeld voor een leerling die na hard werken samen met mij eindelijk een 8 haalde voor zijn toets in plaats van zijn eeuwige onvoldoende. Kroon op het jaar was de uitweek naar Parijs: samen met drie collega’s en veertig leerlingen in de bus, en heel hard ‘Parijs’ van Kenny B. meezingen als de Eiffeltoren in zicht komt. Dat je dan bij thuiskomst negentig betogen na moet kijken, vergeet je snel.

De eerste dagen van dit schooljaar zitten er alweer op. Het ging goed. Ik was rustig, voorbereid, en…wat waren de leerlingen stil. Stiekem hoop ik toch dat het dit keer écht door mij komt… Ik ben ervan overtuigd dat dit jaar nóg beter wordt.