Onderwijstraineeship

logo

Column Rosalin - Teach what you preach

Uitgelicht op: 31-08-2018 om 09:19 in: Trainees
Column Rosalin - Teach what you preach

Op dit moment heb ik mijn eerste lesdag van mijn derde jaar voor de klas achter de rug. Na een zomervakantie om te reflecteren en op te laden begin ik weer met frisse moed aan het nieuwe jaar. Het is het eerste jaar dat ik voor de klas sta zonder dat er een opleiding op de zijlijn meeloopt.

De vraag is nu vooral wat ik meeneem van mijn opleiding in mijn verdere loopbaan als docent. De opleiding hamert erg op het reflecteren op het eigen lesgeven en het theoretisch onderbouwd voorbereiden van de lessen. Hoewel dit natuurlijk van belang is voelde dit vaak als een moetje en ben ik tijdens mijn opleiding vooral bezig geweest met het halen van een vak in plaats van het daadwerkelijk leren van vaardigheden vanuit eigen motivatie.

Gedrag dat ik vaak zie bij mijn eigen leerlingen. Het halen van een cijfer of een aftekening wordt vaak belangrijker geacht dan het leerproces zelf. Binnen de school wordt veel gesproken over het veranderen van dit gedrag. Zelfs binnen het montessori-voortgezet onderwijs waar ik nu les geef, wordt dit gedrag gezien.

Ondanks dat leerlingen grote vrijheid hebben binnen het indelen van de lesstof, zijn er nog steeds lesonderdelen die afgetekend moeten worden of met een beoordeling worden afgesloten. Een veelgehoorde vraag bij ons op school is: ”Is het voor een aftekening, want anders vind ik het zonde van mijn tijd hoor!”

Als ik het montessori-vo vergelijk met mijn ervaring op een klassikale school in mijn eerste jaar van het OnderwijsTraineeship, zie ik toch wel degelijk gedrag wat ik persoonlijk prettiger vind. Voornamelijk de nadruk op zelfstandigheid en het beheersingsleren nemen mijn grootste negatieve ervaringen van de klassikale school weg.

Onvoldoende onderdelen moeten overgedaan worden, maar pas nadat het onderdeel besproken is met de docent. Vooral bij een vak als scheikunde is het van belang dat een hoofdstuk goed wordt afgesloten, omdat onderwerpen terugkomen in nieuwe hoofdstukken. Wanneer een leerling iets niet goed beheerst zal deze een achterstand hebben bij een volgend onderdeel.

Het gebruiken van termen als onvoldoende, zwak, voldoende, ruim en goed in plaats van cijfers, nemen ook een bepaalde cijferdruk weg. Ik zie bijvoorbeeld geen leerlingen meer die bij het inzien van een proefwerk vooral bezig zijn met punten sprokkelen om een of twee tienden bij het cijfer te krijgen. Ook zie ik geen leerlingen meer die hadden uitgerekend dat er voor een laatste proefwerk een 1,5 gehaald mocht worden voor een gemiddelde van een 6,0. 

Toch is het ideale onderwijs nooit af. Wat ik hoop mee te nemen van mijn opleiding is dat we blijven reflecteren op eigen onderwijs. Gelukkig heb ik nu de vrijheid om een eigen weg daarin te vinden met mijn collega’s. De motivatie erachter is dat wij binnen school het beste onderwijs willen geven en niet omdat ik er een cijfer voor krijg.

Ondanks dat we voor mijn gevoel hier op school al grote stappen hebben gezet in het maken van ons ideale onderwijs, wil ik mij de rest van mijn onderwijskundige loopbaan vooral in gaan zetten om nog beter onderwijs te gaan ontwikkelen met mijn collega’s. Want het ideale onderwijs is nooit af.