Onderwijstraineeship

logo

Column Rutger - Terugblik op 2 jaar OnderwijsTraineeship

Uitgelicht op: 20-06-2017 om 15:26 in: Trainees
Column Rutger - Terugblik op 2 jaar OnderwijsTraineeship

Aankomende 30 juni sluiten wij (lichting 2015.1) feestelijk onze twee jaar Onderwijstraineeship af. Een mooi moment om terug te blikken op de afgelopen tijd. Het moment dat voor mij de start van het traineeship inluidde was de introductieperiode waar we met zijn allen een tijdlang werden klaargestoomd voor het echte werk. Hét moment dat mij bij zal blijven is dat we ergens in een circustent op de Veluwe zaten te brainstormen over onze eerste lessen. De discussies die daar werden gevoerd waren op het scherpst van de snede, het onderwerp: wel of geen regels op het bord. Uiteindelijk moest de gespreksleider ingrijpen. Er waren volgens hem meerdere manieren waarop je een goede docent kon worden, we waren niet op zoek naar één waarheid.

Gedurende de eerste weken op school kwamen we er steeds meer achter hoe waar dit bleek te zijn. Al snel ging ieder zijn eigen weg. Met het vorderen van de maanden besloten sommige trainees iets anders te gaan doen, dat het onderwijs voor hen toch niet was weggelegd of zorgde omstandigheden ervoor dat fulltime werken op dat moment tóch even geen optie was. De groep werd steeds een stukje kleiner. Visies werden bijgeslepen en ik denk dat onze lessen steeds meer verschillend werden.

Het enige wat we gemeenschappelijk hadden, was een enorme druk. ULO’s, scholen en het OTS met hun eigen agenda en wij als trainees als professionele jongleurs die de ballen in de lucht hielden. Een andere gemene deler was dat de mensen met passie voor onderwijs overbleven; deze passie zorgde ervoor dat we het wel volhielden en er ook heel veel plezier in bleven hebben, al balanceerden we allemaal wel eens op het randje van vermoeidheid en drukte zorgde voor paniek.

Inmiddels kennen we het klappen van de zweep en zijn we bekend met de honderden clichés die het onderwijs rijk is. Worden we ’s avonds laat gebeld door ouders dat ze net hebben besloten te gaan scheiden, zitten we rapportvergaderingen voor, breken we ons hoofd hoe we die ongemotiveerde gast in klas 5 toch aan het werk krijgen, bespreken we levensvragen met onze tutorleerlingen en zien we de zaken die onze eigen docenten vroeger moesten doen waar we geen weet van hadden. Er is genoeg om met plezier op terug te kijken!

Terugkijken is alleen een vaardigheid die vaak moeilijk is vanwege je nieuwe plek; een nieuw perspectief heeft vaak de neiging het oude te vervangen, waardoor je je nauwelijks nog kon voorstellen hoe het was toen je begon. Voor de afgelopen twee jaar is dit wat mij betreft anders. Als ik al die dingen bekijk die we hebben gedaan, dan kan ik alleen maar concluderen dat we heel veel dingen kunnen die we eerst niet konden en hebben we de lakmoesproef van alle drukte en hectiek, die het kaf van koren scheidde, doorstaan. Ik heb er alle vertrouwen in dat we de komende jaren ons kunnen blijven ontwikkelen met alle handvatten die we hebben meegekregen in de inspiratiesessies. Op naar 30 juni!

 

Onderwijstrainee Rutger, lichting 2015.1